GÖNÜL KENDİNE KÜSERSE
GÖNÜL KENDİNE KÜSERSE
Gönül kendine küserse şiir de yazamıyor, türkü de söyleyemiyor, gökyüzüne de haykıramıyor, azizim. devamını oku
Zaman o dakikada durmuş, kendisi bir buz küpü gibi kalakalmış, dünya da ipinden kurtulmuş topaç misali fırlayıp yörüngesini terk edivermişti. O donup kaldığı an, burgu gibi saplanıp kalmıştı işte zihnine çıkamıyordu oradan. devamını oku
Bulutların bazı zamanlar yere indiği yerden geliyorum.
Hatırlayışların değil unutuşların mutlu ettiği yerden geliyorum, son demde huzura ermek için çoğu şeyin unutulmuş gibi yapıldığı yerden. “Eh, yeter artık!” diyerek sırtındakilerin silkelenip atıldığı yerden… Ardına dönüp koşa koşa çocukluğa sığınılan yerden… devamını oku
Bu ne mi?
Bardak fotoğrafı istemiştiniz ya hocam. Evet, üstünde “kocam da kocam” yazıyor. Yok, fotoğraftaki koca benim değil ben bekârım zaten biliyorsunuz. Bardaklar da değil, fotoğrafın kendisi de benim değil. Fakat arkadaş benim. Çok özür dilerim, yani fotoğrafı arkadaşım çekmiş. Kendiniz çekin demiştiniz, doğru. devamını oku